Na de avond met Vincent Laforet in de Beurs van Berlage te Amsterdam ben ik hem online blijven volgen via zijn website en social media accounts. Twitter was in die tijd een prachtig medium voor creatives om hun werk te delen en daar maakte ik dankbaar gebruik van.
Vincent houd van werken in de hoogte. Ik niet. Maar ik heb wel bewondering hoe gemakkelijk en vertrouwd hij met al die situaties omgaat. Dat komt misschien ook wel doordat hij in het verleden als fotograaf voor de grotere bladen zich in meerdere ongemakkelijke situaties moest begeven om met de beste content terug te komen. Dat betekende ook vaak met een helikopter de lucht in, met de deur open en zittend op de vloer met de camera in zijn handen en dan de beste beelden maken. Alles schud en beweegt om je heen, het is koud en de rotor produceert een flinke hoeveelheid wind. Dus je moet heel goed weten wat je moet doen met je camera. Zo heeft hij beelden in conflict gebieden gemaakt, maar ook in een helikopter rond gevlogen om de gevolgen van de storm Catarina vast te leggen. Drones had je in die tijd nog niet, dus er zat niet anders op dan de fotograaf mee de lucht in te nemen.
Stel je ook eens voor dat je voor Apple een iPhone 7 aan de onderkant van een vliegtuig vastmaakt, de camera in de panorama stand zet en vervolgens rondvliegt en gigantische panorama foto's van de grond maakt terwijl je eroverheen vliegt. Vincent heeft precies dat gedaan. Door de panorama stand te gebruiken en van grote hoogten beelden te maken was het net alsof er met een kaasmes een strook beeld van de Aarde werd gemaakt. 50 Megapixel beelden om precies te zijn.
Vincent is bepaald niet bang voor hoogtes. Op een dag kreeg hij een opdracht om een foto te maken bovenop het Empire State Building. Bijna iedereen die ik ken komt niet verder dan het observatie platform bovenop het gebouw. Op een paar mensen na, die op die dag een antenne bovenop het gebouw moeten repareren. Vincent zelf mocht voorop naar boven klimmen, zonder harnas, maar met een straling meter. ‘Als deze pieper afgaat moet je sneller klimmen, anders is de kans dat je vrouw en jij kinderen krijgen heel erg klein’ kreeg hij te horen van de engineer die achter hem aan zou klimmen. Bij de eerste stappen naar boven begon het ding te meteen te piepen en hield pas op toen hij bovenin de antenne hing met in een hand zijn camera. Dat vierkante deel ver onder de mannen die de antenne aan het repareren waren is het observatie dek op de 110-de verdieping van het gebouw. Nogmaals: geen harnas en de camera in een hand, zonder de riem om zijn nek die ook regelmatig voor de lens langs waaide. Gelukkig heeft hij meerder beelden kunnen maken zonder de riem in beeld.
Zo’n elf jaar geleden kreeg Vincent een mail van de redactie van ‘Mens Health Magazine’; ‘Ik neem contact met u op omdat we bezig zijn met een artikel voor ons januari/februari-nummer over de wetenschap en de aard van toeval. Ik moest meteen denken aan uw werk – met name uw luchtfoto's – het artikel gaat grotendeels over de menselijke behoefte om orde te scheppen en het universum te begrijpen, zodat men de betekenis van het eigen bestaan daarin beter kan doorgronden en rechtvaardigen.’ Dit was het begin van een nieuw project met de naam ‘AIR’.
Voor dit project werden opnieuw de grenzen verlegd. Zittend op de rand van een helikopter zou hij samen met de piloot naar een hoogte stijgen van 8000 voet boven New York. Hij moest daarvoor wel een zeer ervaren piloot vinden die bereid was om zo hoog te gaan. Een helikopter krijgt het op die hoogtes steeds moeilijker om boven te blijven wegens de ijle lucht. Zowel de piloot als Vincent moesten zuurstof meenemen om bij bewustzijn te blijven. In perspectief: de vliegtuigen die van en naar het vliegveld gingen vlogen onder de helikopter door.
De prachtige beelden werden gepubliceerd in het blad, maar helaas kreeg het weinig aandacht. Pas toen Vincent zelf de gemaakte beelden op een nieuwe website genaamd ‘Storehouse’ (inmiddels helaas niet meer online) plaatste kwam het project pas echt van de grond. De beelden werden in een korte tijd ruim 40 miljoen keer bekeken en kregen fantastische reviews. Met dat succes op zak bleef Vincent nieuwe beelden maken van andere steden: naast New York kwamen onder andere Manhattan, Las Vegas, Londen, Berlijn, Parijs en andere steden aan de beurt.
De beelden zijn destijds uitgebracht in een prachtig koffietafel fotoboek. De video laat enkele van de vele beelden zien. Wie ook de moeite neemt om verder te zoeken op YouTube zal meerdere video's vinden van alle steden en een 'making off'.
